یادم نمیره که تو المپیک از آلفرد یقوب زاده عکاس ایرانی مقیم فرانسه پرسیدم که شده شما از عکاس دیگری عکس رویدادی را که خودت حضور نداشته باشی رو بگیرید ؟با جدیت گفت آره خیلی پیش میاد ولی با رعایت قانون کپی رایت و ذکر منبع و عکاسبهش گفتم تو ایران برعکس این رخ میده با تعجب نگاهم کرد گفت غیر ممکنه ...ولی ممکنه آقای یقوب زاده،تو ایران هیچ چیزه غیر ممکن وجود نداره ،به راحتی عکاسی از خانه مسابقه جام جهانی کشتی رو پایه تلویزیون با تخمه شکستن میبینه بعد عکاس نوجوانی که تو سالن مسابقات با مشقت عکاسی میکنه باید عکساش به نامه آقای فلانی تویه یک خبرگزاری معتبر کشور کار شه ....واقعا جای تعجب داره...یادم میاد در زمان المپیک این اتفاق بارها رخ داد و من بعد از پیگیری از عکاس محترم خبرگزاری جوابی جز اینکه" خبرگزاری اسم عکاسانی که اونجا کار نمیکنند رو کار نمیکند"یکی نیست به اینها بگه که این قانون رو از کجای صفحات قانون مطبوعات جهانی و کشوری در آوردن،...هیری بیری دیگه هر کی تونست از این آب گل آلود ماهی بگیره برد کرده...آخرشم با کلی اعتماد به نفس معلم خطا کار همه رو با شعار امانت داری و اخلاق مداری ارشاد میکنه...کلا مثل اینکه این جریان در سی سال گذشته هم اتفاق میافتاده ،حتما از جریان عکس امام خمینی علی کاوه که روی اسکناسها چاپ شده و محمود کلاری فیلمبردار شهیر کشورمان به اسم خودش عکس رو به کوربیس فروخته خبردار شدید...لینک مرتبط